Interview met Wout Vromans: Digitale Kunst en de Creatieve Reis

In een tijd waarin digitale kunst vaak niet volledig begrepen wordt, hadden we de kans om met Wout Vromans, kunstenaar en grafisch ontwerper, in gesprek te gaan. Wout, geboren in 1988, is afgestudeerd aan de PXL MAD School of Arts in Hasselt, waar hij zich specialiseerde in grafische technieken. Zijn werk wordt gekarakteriseerd door een uniek gebruik van digitale beelden als uitgangspunt voor hedendaagse kunstwerken, waarbij hij een brug slaat tussen het digitale en het fysieke. In dit interview delen we zijn inzichten over de relatie tussen digitale en traditionele kunst, zijn creatieve processen, en de toekomst van digitale kunst.

Wout, kun je ons wat meer vertellen over je creatieve proces? Hoe begin je een nieuw werk?

“Mijn werk start altijd vanuit een digitaal beeld, meestal een foto van een structuur of architecturaal gegeven. In Photoshop ga ik hiermee aan de slag en gebruik ik dat als mijn basis. Dit geeft me de vrijheid om te experimenteren met lagen, kleuren, en structuren zonder direct vast te zitten aan de fysieke beperkingen van een doek. Wat ik interessant vind aan het digitale proces is de flexibiliteit: je kunt elementen in- of uitschakelen en snel van kleur veranderen. Wanneer ik uiteindelijk tevreden ben met het digitale ontwerp, print ik het uit op doek. Nadien begint het pas en voeg ik met verf extra diepte en textuur toe, wat de digitale lagen verder versterkt.”

(tekst gaat verder onder de afbeelding)

Je gebruikt dus zowel digitale als fysieke technieken in je werk. Hoe verschilt dit van een traditioneel schilderproces?

“Er is absoluut een verschil in de manier van werken. Wanneer ik digitaal werk, heb ik veel meer controle over de verschillende lagen die ik toevoeg. Ik kan bijvoorbeeld verschillende elementen snel bewerken of zelfs verwijderen, wat in een traditioneel schilderproces veel tijd zou kosten. Het schilderproces is veel minder flexibel; wat je doet, staat sneller vast. Met digitale tools kan ik sneller schakelen.

Maar zodra het werk op doek is geprint, komt het fysieke aspect terug in het proces. Het is belangrijk voor mij dat de hand van de kunstenaar zichtbaar blijft, dus ik laat bewust sommige details onafgewerkt.  Ik ben niet op zoek naar een perfect fotografisch beeld. Het werk moet een dynamiek en een zekere imperfectie hebben, wat voor mij de waarde van het kunstwerk versterkt.”

(tekst gaat verder onder de afbeelding)

Je hebt het al kort gehad over het gevoel en de energie die je in je werk stopt. Wat is je ‘state of mind’ tijdens het schilderproces?

Ik schilder vaak met muziek op de achtergrond, vooral metalcore (muziekgenre dat heavy metal en punk combineert). Het klinkt misschien vreemd, maar voor mij is die energie in de muziek een soort ritme dat me helpt om me volledig te concentreren. De intensiteit van het genre brengt een zekere rust in mijn proces. Het helpt me om de focus te behouden en om de emoties in mijn werk beter over te brengen. Soms wissel ik het af met klassieke muziek of techno. En af en toe luister ik naar podcasts over filosofie of geschiedenis.

(tekst gaat verder onder de afbeelding)

Je hebt het eerder gehad over de interactie tussen het digitale en het fysieke. Hoe zie jij de toekomst van digitale kunst?

“Ik denk dat digitale kunst een blijvende plek zal hebben naast traditionele kunstvormen zoals schilderkunst of beeldhouwkunst. Er zal waarschijnlijk wel een soort tegenreactie komen tegen de opkomst van AI in de kunstwereld, wat leidt tot een zoektocht naar meer authenticiteit. Wat is kunst nu eigenlijk, als alles mogelijk is door technologie? Die vraag zal steeds relevanter worden.

De tegenreactie zal niet alleen een zoektocht naar meer authenticiteit zijn, maar zal de authenticiteit zelf ook in vraag stellen. Het lijkt ernaar dat AI ook meer en meer authenticiteit lijkt te hebben.

Bovendien geloof ik dat je als kunstenaar ook AI gecreëerde werken kan creëren waar je de ‘ziel’ van de kunstenaar in verwerkt.

Er is ook de mogelijkheid dat we in de toekomst kunstenaars zien die volledig door AI worden gecreëerd. Maar wat ik belangrijk vind, is dat de ‘ziel’ van de kunstenaar in het werk blijft zitten. Het gevoel en de emotie die de kunstenaar in zijn of haar werk stopt, zullen altijd de basis blijven, ook in het digitale tijdperk. We zullen meer animatie, fotografie en andere vormen van digitale kunst zien die visueel op een zeer hoog niveau worden gepresenteerd, maar ik geloof niet dat dit de menselijke factor in kunst zal vervangen. Kunst blijft een diep persoonlijke uitdrukking.”

Dit gesprek met Wout Vromans biedt een interessante kijk op hoe digitale kunst zich verhoudt tot traditionele kunstvormen en hoe kunstenaars technologie gebruiken om hun creativiteit uit te drukken. Zijn werk, dat de grenzen tussen digitaal en fysiek vervaagt, herinnert ons eraan dat kunst altijd in beweging is en dat technologie een krachtig middel kan zijn voor nieuwe vormen van expressie